Şahmaran, Anadolu ve Mezopotamya halk inancında yılanların kraliçesidir. Üst bedeni güzel bir kadın, alt bedeni süslü bir yılan olan bu efsanevi varlık, yeraltı dünyasında muhteşem bir sarayda yaşar.

Camsab adlı bir gençle yaşadığı aşk hikayesi, ihanet ve ölümle son bulan trajik bir anlatıdır. Şahmaran’ın etinin üç parçasından birincisi zehir, ikincisi şifa, üçüncüsü ise sonsuz bilgelik verir. Anadolu’da evlere nazar boncuğu gibi Şahmaran tasvirleri asılır ve koruyucu bir sembol olarak kabul edilir.