Peri, Iran ve Kurt folklorunda olağanustu guzellikte, kanatlı, isik sacan dogaustu varliklardir. Avesta’da baslangicta kotu varlıklar (pairika) olarak anilsalar da, zamanla iyi kalpli, insanlara asik olan ve onlara yardim eden guzel ruhlar olarak donusmuslerdir.
Periler dag zirvelerinde, gizli bahcelerde ve pinar baslarinda yasarlar. Gorunmez olabilir ve istedikleri zaman insan kılıgına girebilirler. Iran ve Kurt halk masallarinda insanlarla yasadiklari ask hikayeleri sikca anlatilir. “Peri yuzlu” ifadesi, olağanustu guzellige bir iltifat olarak gunluk dilde hala kullanilmaktadir.
