Cernunnos, Kelt mitolojisinde ormanların, hayvanların, bereketin ve yeraltı dünyasının boynuzlu tanrısıdır. Geyik boynuzları taşıyan, bağdaş kurmuş oturan ve yılan tutan bir figür olarak Gundestrup Kazanı’nda tasvir edilmiştir.
Doğanın vahşi güçlerini, mevsim döngüsünü ve hayvanlar ile insanlar arasındaki uyumu temsil eder. Sonbaharda ölen ve ilkbaharda yeniden doğan bir tanrı olarak mevsimsel ritüellerde merkezi rol oynamıştır. Hristiyanlık döneminde şeytan figürüyle ilişkilendirilmiş olsa da, aslında doğanın yaşam gücünün en kadim sembolüdür.
