Sohrab, Rustem’in oglu ve Iran edebiyatinin en trajik kahramanidir. Babasi Rustem, Turan prensesi Tahmina ile kisa sureli birlikteligi sirasinda hamile biraktigini bilmeden ayrilmistir. Sohrab annesinden babasinin kimligini ögrenince, onu bulmak icin Iran’a karsi savas acacaktir.
Savas meydaninda baba ve ogul birbirleriyle tanismadan dovusmuslerdir. Rustem, genc savasciyi yere serip oldurduğunde kol bandini gorur ve oldurulen savasçinin kendi oglu oldugunu anlar. Iran edebiyatinin en cok gozyasi dokturan bu sahne, savasin anlamsizligini, kaderin acımasızlıgını ve sevginin geç kalmasinin trajedisini anlatan olümsüz bir destandir.
